เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องปลี้ม เก่ามาก มากจนต้องเอามาเก็บไว้ เพราะไม่รู้ถ้าหายไป จะไปหาแถวไหน

พูดถึงหนังรัก อ๊ะ! ชักเพลิน
สำหรับผมแล้วถ้าเป็นหนังรักแล้วขาดเรื่องนี้ไม่ได้เลย
"The Classic"
มันเป็นหนังน้ำเน่าที่เน่าจริงๆ เน่าสนิท แต่เน่าได้ใจมาก
ฟังดูแค่ดนตรีมันขึ้นมาดิครับ มันมาจุกที่คอหอยแล้ว
อีตอนจบเนี่ยเล่นเอาน้ำตาลูกผู้ชายไหลพราก
ดูมันกี่ครั้งกี่ครั้งก็ร้องอยู่อย่างนั้นอ่ะ
มันจะเศร้าอะไรกันนักหนา
ยิ่งตอนที่พระเอกตาบอดแล้วแสร้งไม่อยากให้นางเอกรู้
โดยการไปซ้อมก่อนอ่ะคิดดูดิ
โคตรเศร้าอ่ะ

ส่วนตอนจบนี่ก็ร้องนะ
แต่มันเป็นน้ำตาแห่งความ.. เอิ่ม.. ประทับใจมั้ง
อืม.. คงเป็นความประทับใจแหละ
ก็รุ่นพ่อไม่สมหวังในรัก
มาสมหวังเอาอีกทีก็รุ่นลูก
บทมันขยี้น้ำตาจริงๆ
ดูแล้ว(และเสียน้ำตาไปแล้ว)ไม่ต่ำกว่า 7 ครั้ง
กะว่าคราวหน้าจะไปหาดีวีดีมาเก็บไว้เลย

เพลง: กันและกัน (ost. รักแห่งสยาม)

หนังอ่ะก็ยังไม่ได้ดู แต่ก็รู้ว่าเป็นหนังรัก "รักแห่งสยาม" จั่วหัวเอาไว้ว่า "ลองถามตัวเองสักครั้ง เมื่อฟังเพลงรักแล้วนึกถึงใคร" เพลง "กันและกัน" เพลงนี้ ร้องโดย "คิว วงฟลัว" เนื้อร้องแต่งโดย "มะเดี่ยว" ซึ่งเป็นผู้กำกับ ได้ยินเพลงแล้วชักเกิดอาการคัน อยากดูหนังเรื่องนี้ขึ้นมา แล้วคุณล่ะฟังเพลงนี้แล้วคิดถึงใคร

ถ้าบอกว่าเพลงนี้ แต่งให้เธอ เธอจะเชื่อไหม
มันอาจไม่เพราะ ไม่ซึ้งไม่สวยงามเหมือนเพลงทั่วไป

อยากให้รู้ ว่าเพลงรัก ถ้าไม่รัก ก็เขียนไม่ได้
แต่กับเธอคนดีรู้ไหม ฉันเขียนอย่างง่าย...ดาย

เธอคงเคยได้ยินเพลงรักมานับร้อยพัน
มันอาจจะโดนใจ แต่ก็มีความหมายเหมือนๆกัน

แต่ถ้าเธอฟังเพลงนี้ เพลงที่เขียนเพื่อเธอเท่านั้น
เพื่อเธอเข้าใจความหมายแล้วใจจะได้มีกันและกัน

มีความจริงอยู่ในความรักตั้งมากมาย
และที่ผ่านมาฉันใช้เวลาเพื่อหาความหมาย

แต่ไม่นานก็เพิ่งรู้ เมื่อทุกครั้งที่มีเธอใกล้
ว่าถ้าชีวิตคือทำนอง เธอก็เป็นดังคำร้องที่เพราะและซึ้งจับใจ

ให้มันเป็นเพลง บนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
อยู่ด้วยกันตราบนานๆ ดั่งในใจความบอกในกวี

ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง
คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง

มีทางเดินให้เราเดินเคียง และมีเสียงของเธอกับฉัน
มีทางเดินให้เราเดินร่วมเคียง และมีเสียงของเธอกับฉัน