ในระหว่างที่เตร่อยู่แถวมาเลเซีย
ก็ได้ยินเรื่องการรวมกลุ่มกันเพื่อซื้อสินค้าราคาถูกจากเว็บไซต์

จะเปรียบเทียบให้เห็นภาพชัดๆ ในบ้านเรา
ก็คงจะเป็นการรวมกลุ่มกันเรียกร้องเพื่ออะไรสักอย่าง
เช่น รวมกลุ่มเพื่อขับไล่ เอ่อ... ก็ว่าไป

แต่ชาวมาเล เขารวมกันเพื่อซื้อสินค้าราคาพิเศษครับ
ไม่ต้องไปเรียกร้องที่ไหน ก็เข้าไปที่เว็บไซต์แห่งหนึ่ง
ที่มีชื่อว่า Tumpang (http://www.tumpang.com/)

ที่นี่มีความเหมือนกันกับ eBay ในระบบการซื้อขายทั่วไป
เปิดให้ใครก็ได้เข้าไปซื้อสินค้าที่ต้องการ หรือ ประกาศขาย
แต่ที่ต่างก็คือ แทนที่ผู้ซื้อจะแย่งกันประมูลเพื่อซื้อของถูก
ก็เปลี่ยนเป็นรวมกลุ่มกันเสียเลยเพื่อให้ได้ราคาตามที่พวกตนต้องการ

ยิ่งคนเยอะก็ลดได้เยอะ ประมาณนี้
ได้สินค้าราคาถูก แถมยังไม่ต้องเดือนร้อนให้คนมาขับไล่อีกต่างหาก

แหล่ม..มั้ยครับ

ตอนที่ห่มผ้าเหลือง (ก็บอกไปเลยว่าบวช จะมาทำโชว์สำนวนทำไมเล่า ว้อย!)
-_-" เอ่อครับ... ตอนที่ผมบวชนั่นแหละครับ
จะมีเด็กอยู่คนหนึ่งที่คอยรับใช้ คอยเดินตาม
ฟังดูเท่ห์ใช่ป่ะครับ
ป่าวหรอกครับ ไม่ได้มีบารมีอะไรหรอก
พระทุกองค์มักจะมีเด็กวัดคอยเดินตามอยู่เสมอๆ
อย่างน้อยพระ 1 รูปก็ต้องมีเด็กคอยตาม 1 คน

โดยเฉพาะยามเช้า ไอ้เด็กพวกนี้จะมาคอยเดินตาม
ถือถังเหลืองๆ 1 ใบ หรือ ถ้าพระองค์ไหน ป็อบปูล่า หน่อย
ก็จะเปลี่ยนจากถังเป็นรถเข็นแทนตามตูดพระต้อยๆ
ตอนที่พระบิณฑบาตร คอยถ่ายของจากบาตรพระมาลงถัง ลงรถ
ขอเล่าต่ออีกหน่อยนะครับ เดี๋ยวค่อยเข้าเรื่องการตลาด

ถ้าพระใหม่อาจเจอเด็กมันลองของจนเหวอได้ครับ
คือแทนที่มันจะถือถัง เข็นรถ กลับเข้าวัด
มันจะเอากลับบ้านไปเลยครับ หรือไม่ก็เอาไปขายเปลี่ยนเป็นเงินทันที
ส่วนใหญ่พระก็ไม่ถือสาหรอกครับ เพราะทานเท่าที่มีอยู่ในบาตรก็พอแล้ว
ถือว่าทำบุญไป
จะไปโกรธมันก็ไม่ได้ เสียความเป็นพระ
และพระเองถ้าไม่มีคนคอยช่วยถ่ายของก็คงจะลำบาก
อุ้มทั้งบาตร หนักก็หนัก แถมยังมีดอกไม้และอื่นๆ
ที่ญาติโยมมาถวายอีก

ส่วนในเวลาอื่นๆ พระก็สามารถเรียกใช้เด็ก(วัด)เหล่านี้ได้
ถ้าเรียกแล้วมันมานะครับ
แต่ส่วนใหญ่แล้ว มันก็จะวนเวียนอยู่แถวนั้นแหละครับ
เพราะยังไง ตอนเช้าๆ ก็ยังต้องมาเอาของอยู่ดี

ลักษณะการพึ่งพากันแบบนี้มีให้เห็นอยู่ทั่วไปในสังคมไทย
ในออฟฟิศก็ดูเจ้านายระดับผู้บริหารกับแม่บ้านนั่นปะไร
เที่ยงทีไร แม่บ้านก็ต้องวิ่งหาซื้อข้าวให้ผู้บริหารกันเป็นประจำ

แล้วการบริการแบบนี้ก็กลายมาเป็นธุรกิจขึ้นมาได้ครับ
ยกตัวอย่างผู้บริหาร
ที่เขาไม่ไปทานข้าวข้างนอก
นอกจากเหตุผลขี้เกียจ ก็เป็นเพราะเรื่องเวลาและงานที่รัดตัว
จนไม่มีเวลาปลีกตัวไปแม้แต่จะทำธุระอื่น
นอกจากทานข้าว อาจรวมไปถึงธุระอื่นๆ
ถ้ามีบริษัทจัดการในลักษณะเดียวกับแม่บ้าน
รับเหมาวิ่งรับบริการจ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ
อย่าว่าแต่ผู้บริหารเลยครับ
ผมเองบางครั้งก็ใช้บริการพนักงานรับส่งเอกสารเหมือนกัน

ถ้าลองบริหารจัดการดีๆ
พัฒนาขึ้นมาเป็นบริษัทรับบริการสิ่งเหล่านี้
มีบริการทางเว็บไซต์ด้วยก็ยิ่งดี
ลูกค้าก็มีมากมายครับ
เช่นพี่สาวผมที่เป็นแอร์ฯ
มีเวลาพักอยู่บ้าน 2 วัน
ไม่เป็นอันต้องทำอะไรหรอกครับ
วิ่งจ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ
ไปธนาคาร จ่ายภาษี
โอ้ย..จิปาถะ

ลองมองดูให้รอบตัวสิครับ
ลูกค้าทั้งนั้นแหละ

รักร่วมเพศ
ปัจจุบันนี้ในหลายๆ แบรนด์หันมาให้ความสำคัญกับลูกค้ากลุ่มนี้กันมากขึ้นครับ แม้กระทั่งในแบรนด์ที่มีความเป็นอนุรักษ์นิยมสูง
พูดง่ายๆ คือแม้จะเคยต่อต้าน แต่ก็ยังหันควับกลับมามองว่าตูได้พลาดเม็ดเงินจำนวนมหาศาลจากลูกค้ากลุ่มนี้ไปเท่าไรแล้วเนี่ย
ก็ตีอก-ชกหัวกันไปตามเรื่อง
ถึงตอนนี้ก็คงปฎิเสธไม่ได้ว่าจำนวนประชากรเกย์ทั่วโลกกำลังเพิ่มมากขึ้นทุกๆ วัน
ทั้งผมและคุณก็คงจะมีเพื่อนเป็นเกย์เพิ่มมากขึ้นทุกวันกันล่ะครับ
ประเมินกันว่าในปี 2011 เฉพาะแค่ในอเมริกาก็เกือบๆ 16.3 ล้านคน กำลังซื้อกว่า 8 พันล้านเหรียญสหรัฐ (รายงานจาก Witeck-Combs http://www.witeckcombs.com/)
ลองไปแถวอังกฤษกันดูบ้าง
เกย์อังกฤษมีประมาณ 6% ของจำนวนประชากรทั้งหมด
ก็ราวๆ 3.6 ล้านคน ใช้จ่ายประมาณกว่า 1 พันล้านเหรียญสหรัฐต่อปี
รายได้ของเกย์ที่ทำงานเต็มเวลาประมาณ 18,000 เหรียญสหรัฐต่อปี ซึ่งมากกว่าชายแท้ๆ เสียอีก
(รายงานจาก Out Now Consulting ปี 2006 http://www.outnowconsulting.com/)
รายได้ของชาวเกย์บ้านเราก็สูงไม่ต่างจากเมืองนอกหรอกครับ
เพราะคนเหล่านี้เขามีดีอยู่ในตัว บางสิ่งที่ชาย-หญิงแท้ๆ เขาไม่มีกัน
ประมาณว่าต้องขึ้นตัวหนังสือที่ด้านล่างของจอทีวีว่า ความสามารถส่วนบุคคลห้ามลอกเลียนแบบ
ด้วยความที่มีลักษณะเฉพาะเป็นเอกลักษณ์ จึงไม่ต้องงงหรือสงสัยว่าทำไมถึงได้มีบริษัทนำเที่ยวสำหรับชาวเกย์โดยเฉพาะ
Olivia (http://www.olivia.com/) บริษัทนำเที่ยวที่เป็นผู้นำในตลาดล่องเรือสำราญ แพคเกจที่พักสำหรับชาวเลสเบี้ยน
Atlantis Events (http://www.atlantisevents.com/) ตัวแทนท่องเที่ยวสำหรับชาวเกย์และเลสเบี้ยนที่ใหญ่ที่สุดในโลก
RSVP Vacations (http://rsvpvacations.com/) นำเสนอแพคเกจท่องเที่ยววันหยุดสำหรับชาวเกย์พาชมแหล่งท่องเที่ยวสำคัญๆ ทั่วโลก
Orbitz (http://www.orbitz.com/gaytravel) แม้จะไม่ใช่บริษัทท่องเที่ยวออนไลน์สำหรับลูกค้ากลุ่มนี้โดยเฉพาะ แต่เขาก็ยังเปิดเซคชั่นสำหรับชาวเกย์ ให้ราคาพิเศษสำหรับการจองตั๋ว ที่พัก และบริการในกลุ่มท่องเที่ยว
รายได้ส่วนหนึ่งก็ยังมอบให้องค์กรการกุศลสำหรับชาวรักร่วมเพศอีกด้วย
American Airlines Rainbow (http://www.aa.com/rainbow) รายนี้นี่ตั้งทีมเซลล์ชาวเกย์ขึ้นมาเพื่อออกจำหน่ายบัตรโดยสารราคาพิเศษไปยังเทศกาลของชาวรักร่วมเพศกันโดยเฉพาะเลยครับ


คนสูงอายุ
ด้วยวิวัฒนาการทางการแพทย์ทำให้ประชากรมีอายุยืนยาวมากขึ้น
มีสุขภาพที่แข็งแรงฟิตปั๋ง บวกกับรายได้ที่เก็บสะสมมาตลอดชีวิตก็ถึงคราวจะนำเงินออกไปใช้จ่ายกันบ้าง
จะมามัวนั่งเล็มกิ่งโป้ยเซียนเลี้ยงหลานอยู่แต่ในบ้านอย่างเดียวก็เหี่ยวเฉา คนแก่เซ็งกันพอดี
ใน 100 อันดับมหาเศรษฐีระดับโลก ส่วนใหญ่ก็มีแต่คนอายุเกิน 50 ปีทั้งนั้น
เอาแบบไม่ต้องติดอันดับความร่ำรวยก็ได้ครับ
คนสูงอายุแบบบ้านๆ ระดับกลางแบบแม่คุณ แม่ผม
ก็ยังมีเงินกองทุน เงินบำเน็จ บำนาญ แถมยังมีเงินที่ลูกหลานให้ไว้ใช้ในแต่และเดือนอีก
กำลังซื้อไม่น้อยไปกว่าตัวเลขบอกอายุเลย...ฮา
MetLife สำรวจเมื่อปี 2005 พบว่ากลุ่มนี้ใช้จ่าย 2 ล้านล้านเหรียญสหรัฐต่อปี
ทั้งเลี้ยงดูบุตรหลาน ซื้ออสังหาริมทรัพย์ เสื้อผ้า รวมถึงท่องเที่ยว
ตัวเลขนี้คงเข้าตา Rosa Bussarna (http://www.rosabussarna.com/) บริษัทท่องเที่ยวเชี้อสายสวีดิชซึ่งจัดคาราวานทัวร์สำหรับคนสูงอายุ ท่องเที่ยวไปรอบโลก แต่ละทริปจะใช้เวลาประมาณ 3-8 สัปดาห์
บรรดาผู้เฒ่าได้เฮฮากับหมู่เพื่อนวัยเดียวกัน สดชื่นกว่าอยู่บ้านบางแคเยอะ
จะด้วยความบังเอิญหรือก็คงจะไม่ใช่
เพราะ 2 ปีก่อน ที่บริษัทนี้เขาจัดทัวร์สำหรับคนอายุ 50 ขึ้นไปเป็นทัวร์พิเศษเฉพาะกิจ
กะว่าจัดกันเล่นๆ ลองดูเผื่อฟลุ๊ค
แล้วมันก็ประสบความสำเร็จริงๆ ครับ
กระทั่งทุกวันนี้ Rosa Bussarna มีคาราวานทัวร์ให้บริการคนแก่ๆๆๆ หลากรูปแบบให้ได้กระชุ่มกระชวยกับการหนีลูกหลานไปเที่ยวถึง 14 ทริปด้วยกัน
เหล่านี้เป็นเพียงแค่ตัวอย่างบางส่วนที่ยกมาเล่าให้ฟัง
ที่เหลือ ก็ขึ้นอยู่ที่ว่าจะนำไปปรับใช้อย่างไร หัวใจสำคัญข้อหนึ่งก็คงจะไม่พ้นเรื่องการทำความเข้าใจของกลุ่มลูกค้าเหล่านี้อย่างแท้จริง
ก็อย่างที่เรียนไว้ข้างต้นแหละครับ ลองหาโอกาสพูดคุยกับพวกเขา
ผมเชื่อว่าคนใกล้ตัวของคุณคงพอจะมี สตรี เกย์ หรือ คนชรา อยู่บ้างแหละน่า
นั่งคุยและทำความเข้าใจกับพวกเขา การตลาดก็ยังมีพื้นที่ว่างสำหรับไอเดียสดใหม่อยู่เสมอครับ

เขียน - ชัยฤทธิ์ อิ่มเจริญ

ผมเดินเข้าห้องน้ำ ขณะที่เอื้อมมือจะไปเปิดก๊อกฝักบัว ตาก็เหลือบไปเห็นขวดแชมพูยี่ห้อหนึ่งสำหรับสาวอายุ 30
การดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดในธุรกิจ คือประสบการณ์ที่ทำให้แบรนด์ต่างมองหากลุ่มลูกค้าใหม่ๆ ที่อาจจะไม่ใหญ่โต แต่ก็มีกำลังซื้อมหาศาล
แล้วอุตสาหกรรมท่องเที่ยวล่ะ จะมีการทำการตลาดแบบ นิช มาร์เกต บ้างได้หรือเปล่า


Lady First
กลุ่มสุภาพสตรีเป็นกลุ่มนิช มาร์เกตที่ถ้านับเป็นจำนวนก็มีมากถึง 50%
ในขณะที่ถ้านับในด้านจิตวิทยาอำนาจการซื้อก็มีมากถึง 80% ในการตัดสินใจซื้อ

อ้าว.. อย่าเถียงหรืองงครับ ก็ลองมองดูที่ใกล้ๆตัวสิครับ
ถ้าคุณ หรือ เพื่อนคุณ จะซื้อรถ หรือ บ้านสักคัน หนุ่มๆ จะถามหรือปรึกษาใคร
ถ้าไม่ใช่หวานใจคนใกล้ตัว

“ซื้อแบบนี้ดีไหมคุณ”
สุดท้ายก็จะจบลงที่ว่า
“ตกลงคุณชอบแบบนี้ใช่มั้ยจ้ะ งั้นก็ตามใจคุณแล้วกัน”

ถ้าลองไม่ตามใจสิ ไม่บ้านแตก ก็หัวแตกกันล่ะครับ
ดีไม่ดีอาจต้องมีการนอนมองแผ่นหลังของเธอนานนับเดือน

ฮือๆๆๆ มันเศร้า เจอมุขนี้เข้าเป็นใครก็ยอม
(อันนี้ ไม่ได้เอาประสบการณ์ส่วนตัวมาเล่านะ สาบานเอ้า!)

ในสหรัฐมีตัวเลขยืนยันเลยว่า 60% ของลูกค้าที่เป็นคนตัดสินใจซื้อรถคือสุภาพสตรี
ในสหรัฐมีตัวเลขยืนยันเลยว่า 40% ของลูกค้าที่เป็นคนตัดสินใจซื้อหุ้นคือสุภาพสตรี

เพราะฉะนั้นคงไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมถึงได้มีสินค้าและบริการสำหรับสุภาพสตรีออกมาให้เห็นมากมายขนาดนี้

ผมจะลองสมมุติตัวเองเป็นเจ้าของรีสอร์ทเล็กๆ สักแห่งนะครับ
ผมจะเริ่มจากการเปิดเว็บไซต์ให้เหล่าคุณสุภาพสตรีมาลงทะเบียน
แจ้งความจำนงในการเข้าพักในโรงแรม รีสอร์ท หรือแม้กระทั่งบริการสปาโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
โดยแลกกับการให้ข้อมูลความคิดเห็นอย่างตรงไปตรงมาผ่านทางเว็บไซต์ที่ผมจัดตั้งขึ้น
อาจจะสร้างเงื่อนไขให้เธอไปลงเป็น รีวิว ผ่านทางเว็บบอร์ดต่างๆ เป็นอีกช่องทางนอกเหนือจากเว็บไซต์ที่ผมได้เปิดไว้
ในขั้นตอนการลงทะเบียนก็ให้กรอกข้อมูลที่ผมต้องการ อาทิ
ชอบผู้ชายแบบไหน มีแฟนหรือยัง (เอ้ย.. ไม่ช่ายยยย)
ชอบเที่ยวแบบไหน การตัดสินใจในการเลือกโรงแรมที่พัก สถานที่เที่ยวโดยเลือกจากอะไร
ราคา หรือ คุณภาพ
ชอบ-ไม่ชอบอะไร ฯลฯ

จากนั้นก็เป็นการจับคู่ หรือ คัดเลือกผู้โชคดีเข้าใช้บริการ
เพียงเท่านี้สิ่งที่ผมจะได้ฐานข้อมูลที่ผมไม่ต้องไปซื้อ
คำแนะนำอย่างตรงไป-ตรงมาเพื่อที่ผมจะนำไปปรับปรุงมาตรฐานการบริการ
และพลังในการบอกต่อของคุณผู้หญิงที่ได้ทดลองใช้บริการทั้งหลาย
ทั้งหมดผมไม่ต้องเสียค่าโฆษณาประชาสัมพันธ์เลยแม้แต่บาทเดียว
อ้อ.. จ่ายค่าทำเว็บไซต์เพียงไม่กี่พันบาท

80% ของผู้บริโภคมักเชื่อมั่นในแบรนด์ที่ตนรัก – ถ้าคุณทำให้เธอประทับใจได้ เธอจะรักและเชียร์คุณหมดหัวใจ
75% ของผู้บริโภคมักอ่านและเชื่อในความคิดเห็นของลูกค้าก่อนตัดสินใจซื้อ – ถ้าเธอเข้าข้างคุณ เธอก็จะช่วยคุณเพิ่มจำนวนลูกค้า

มีตัวอย่างจาก Wyndham Hotels (http://www.wyndham.com) ซึ่งเป็นโรงแรมแรกที่เริ่มทำการตลาดกับลูกค้ากลุ่มผู้หญิงอย่างจริงจังตั้งแต่ปี 1995 นู่น
ถึงปัจจุบันลูกค้ากว่า 50% ของโรงแรมเป็นนักธุรกิจหญิง
ทางโรงแรมจัดรายละเอียดให้เหมาะกับลูกค้ากลุ่มนี้มากครับ
อาทิ มีพื้นที่เฉพาะผู้หญิง จัดให้เลย 1 ชั้นพร้อมการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด
ในชั้นนั้นก็มีทั้งรายการอาหาร เสื้อผ้า เรื่องเกี่ยวกับความสวยความงาม จัดเตรียมไว้ให้
กระทั่งการเช็คอินเข้าโรงแรมที่เพิ่มความละเอียดลออเข้าไปด้วย
(ท่าทางเจ้าของโรงแรมจะรักเมียนะครับ ถึงได้เข้าใจผู้หญิงมากขนาดนี้)

สายการบิน Lufthansa ก็มีนิตยสารสำหรับผู้หญิงโดยเฉพาะเหมือนกันชื่อว่า Lufthansa’s Woman’s World (http://www.husonusa.com/lufthansa%20womans%20world.html) เป็นนิตยสารสำหรับลูกค้าผู้หญิงที่ใช้บริการสายการบินเป็นประจำ (ลูกค้าแบบสะสมไมล์)

ต่่อตอนหน้าครับ

เขียน - ชัยฤทธิ์ อิ่มเจริญ

ด้วยความที่น้องชายของผมเขาเล่นดนตรีประจำอยู่ที่ Slim ย่าน RCA ผมก็เลยมีเหตุต้องให้ไปเยือนที่นั่นเพื่อให้กำลังน้องอยู่ 2-3 ครั้ง

ผู้ชายอย่างเรา(บางคน) อาจจะมองข้ามเรื่องการเตรียมตัวไปเที่ยวผับ
แต่สำหรับผู้หญิงแล้ว มันเป็นเรื่องของโอกาสการฉายแววสวย
(เอิ่ม.. ไม่ได้เหมารวมถึงผู้หญิงทุกคนนะครับ อย่ามาประท้วงสิทธิสตรี)

ก่อนจะไปเที่ยวผับพวกเธอต้องไปทำผมก่อนครับ
ซึ่งก็ใช้เวลานานพอสมควร เป็นชั่วโมงๆ นั่นแหละ

และพอไปถึงแล้ว
- ซึ่งก็ต้องไปถึงกันเร็วหน่อย ไปหัวค่ำก็จะได้โต๊ะดีๆ -
ก็ต้องไปเติมหน้า เช็คผมกันในห้องน้ำอีกรอบ
ใช้เวลาอีกหลายนาที กว่าจะสวยพร้อมโชว์ที่โต๊ะ

แล้วในกรณีที่เป็นวันทำงานล่ะครับ
สาวๆ มีนัดที่ผับ
แต่ไม่มีเวลาจนปลีกตัวไปร้านทำผมไม่ได้

ถึงกับจะต้องสวยหม่นจนสู้สาวอื่นไม่ได้เลยหรือเปล่า

เอาล่ะ เครื่องสำอางค์ก็พอจะพกไปเติมกันได้
แต่ทรงผมเนี่ยสิ ใครจะพกไดร์เป่าผม
หรือ เครื่องหนีบผมไฟฟ้าติดตัวไปจากบ้าน

เริ่มมองเห็นโอกาสทางธุรกิจกันหรือยังครับ
ถ้าเราทำเครื่องหยอดเหรียญสำหรับเครื่องหนีบผมไฟฟ้า
ไปติดตั้งไว้ในห้องน้ำตามผับ
หรือ แม้กระทั่งห้องน้ำตามห้างสรรพสินค้า
ลูกค้าสุภาพสตรีน่าจะมาใช้บริการกันมากกว่าเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญเป็นแน่

ลองนึกดูว่าสำหรับสถานการณ์ในผับแล้ว
กว่าเหล่าสาวๆ จะกลับกัน
ถ้าไม่เมาเสียก่อนก็คงต้องเดินไปเติมสวย แต่งผมกันอีกหลายรอบ
ส่วนตามห้าง เด็กนักเรียน นักศึกษา หิ้วเสื้อผ้ามาเปลี่ยนชุดเป็นชุดไพรเวทก็ไม่แคล้วที่จะต้องเปลี่ยนทรงกันบ้าง

เขียน: ชัยฤทธิ์ อิ่มเจริญ

การลงทุนทำธุรกิจสมัยนี้มันยากเย็นกว่าในอดีตที่ผ่านมา ว่ามั้ยครับ

ปัจจุบันนี้จะคิดทำอะไรก็ดูเหมือนว่าจะเคยมีคนทำไปแล้วทั้งนั้น เพราะฉะนั้นเรื่องของความคิดสร้างสรรค์ในการทำธุรกิจเลยเป็นประเด็น มีความสำคัญขึ้นมานอกเหนือจากเงินลงทุน

ผมเองก็ประสบปัญหานี้อยู่เสมอๆ ก็เลยทำให้กลายเป็นคนช่างคิดไปโดยไม่รู้ตัว เห็นอะไรก็คิดจนสมุดจดเต็มไปด้วยไอเดีย บ้า บอ คอแตก

บ่อยครั้งมันก็พรั่งพรูออกมาอย่างบ้าคลั่ง จะเก็บไว้อ่านคนเดียวก็เสียดาย เพราะหลายครั้งก็เป็นไอเดียที่ดีเอามากๆ (แอบชมตัวเอง)

ตั้งใจว่าจะแบ่งพื้นที่ตรงนี้มาเขียนแบ่งปัน แชร์ ประสบการ์ณ ถกเถียงกัน ท่าจะดี

ว่างจากการชมรูปสวยๆ ก็แวะเวียนกันมานะครับ จะพยายามขยันอัพครับ ผมสัญญา

ชัยฤทธิ์ อิ่มเจริญ - เขียน

ตอนนี้ชาวดัตช์เขามีช่องทางการกู้เงินแบบใหม่แล้วนะครับ

ด้วยวิธีการส่ง sms ผ่านทางโทรศัพท์มือถือเนี่ยแหละ

Ferratun (http://www.ferratum.nl/) เพิ่งจะเปิดให้บริการ "เงินกู้ระยะสั้น" ในเนเธอร์แลนด์

ลูกค้าสามารถขอยืมเงินได้จำนวน 100, 200, 300 ยูโร ต่อระยะเวลา 15 วัน โดยต้องเข้าไปลงทะเบียนในเว็บก่อนแล้วรอสัก 24 ชม.

จากนั้นเมื่อต้องการเงินก็พิมพ์ชื่อ, วันเดือนปีเกิด, ที่อยู่และหมายเลขบัญชีธนาคาร
ส่งไป ไม่ถึง 10 นาที เงินก็จะถูกโอนเข้ามาในบัญชีธนาคาร

แต่ทุกครั้งที่ยืมเงิน ทางบริษัทก็จะคิดค่าบริการ 25%
เช่น วันนี้ยืม 300 ยูโร ภายใน 15 วันก็ต้องใช้คือ 375 ยูโร

ชัยฤทธิ์ อิ่มเจริญ - เขียน