เรารักในหลวง

รู้ทั้งรู้ว่าบลอกนี้มักจะมีลูกค้า, เอเจนซี่แวะเวียนกันเข้ามาอยู่บ่อยๆ  ก็ยังจะทะลึ่งบ้องใส่เรื่องส่วนตัวเข้าไปอีก
แต่เราก็รู้มาอีกว่านอกจากคนเหล่านี้แล้ว พ่อเราก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ชอบแอบเข้ามาดูว่าลูกทำไรมั่ง
สบช่องอีก 2 วันเป็นวันพ่อ เลยเอาจดหมายของพ่อมาให้อ่าน ตอนที่เรามีเรื่องกลุ้มใจ โดนลูกน้องยืมเงินไปแล้วหายเงียบไป
----
การปกครองคนต้องเสียสละ  อย่าคิดเอาแต่ได้อย่างเดียว
ลองดูน่ะลูก อยากได้จงให้แล้วก็จะได้มากยิ่งๆขึ้นไป 
สมบัติทั้งหลายเพียงแค่เชยชมสุดท้ายก็จากกันไป  หากมีเหลือเฟือฟาย
ทำทานบ้างจะเป็นไรไปลูก
เรื่องสุขภาพเราไม่ใช่หมอน่ะลูกและถ้ามันเป็นน้อยๆรักษาง่ายกินยาก็หายเป็นมาก
มันแก้ไขไม่ได้  และอย่าเทียบกับพ่อเลย
ตอนนี้เท่ากับพ่อตายไปแล้วหลายๆอย่างที่อยู่ได้เพราะพ่ออธิฐานขอสร้างบุญกุศลก่อน  แต่เขาคงให้เวลาพ่อไม่นานนักหรอก  ขนาดเพื่อนพ่อว่าแข็งแรง
ไม่มีเจ็บไข้ได้ป่วย  บทจะไปก็ไปเลยไปเก็บมะเขือหลังบ้านจะกินกับข้าว
เผาที่วัดสามัคคีไปเรียบร้อยแล้ว แต่คิดอีกแง่หนึ่งเขาก็หมดกรรม
เพราะลูกสาวเขาหนีไม่เข้าบ้านทั้ง 2 คน
เห็นเพื่อนๆบอกว่ามันเที่ยวตามหาไปจนทั่วหมด

รักษาสุขภาพทั้งจิตและร่างกายให้ดีน่ะลูก
รักลูก
พ่อ

______
อยากรู้มั้ยครับว่าลูกน้องที่ยืมเงินไปน่ะเท่าไร หึ หึ รวมแล้วก็เกือบแสนครับ
อืม.. พ่อผมไม่ได้ชื่อแสนดีนะ ขอบอก