ช่วงเช้าของวันพุธพวกเราประชุมกันในออฟฟิศ แม้จะมีน้อยคนแต่ก็ได้ไอเดียอะไรดีๆหลายอย่างเกี่ยวกับการทำงาน เสียดายที่ขาดไปคนหนึ่ง songforce มันหนีไปเรียน การที่ได้มานั่งประชุมสุมหัวคิด แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันมันก็ดีเงี้ย ดีกว่ามานั่งฟุ้งคนเดียว
ตกบ่ายหลังจากกินข้าวกับน้ำพริก (ค้างปี จากฝีมือของป้า) ก็เริ่มนั่งคิดงานออกแบบแผ่นพับให้กับโครงการบ้านจัดสรรที่เกาะสมุย คิดๆๆๆๆ เดินไปเดินมาในออฟฟิศ เดินไปเปิดหนังดู จนหลับกระทั่งตกเย็นนั่นแหละครับ ผมยังคิดไม่ออกเลย - ไม่รู้ว่าคิดไม่ออกหรือหาโอกาสอู้กันแน่ 5555
ช่วงที่ไปเปิดหนังดูก็ได้ไอเดียนะครับ แต่เป็นไอเดียเรื่องงานอื่นที่ไม่ใช่งานออกแบบแฮะ ก็จดเอาไว้เรียบร้อยแล้ว พูดถึงหนังที่ผมดู BABEL ได้ดูเรื่องนี้กันหรือยังครับ ผมดูรอบแรกก็ไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไร แต่พอดูรอบสองเมื่อตอนบ่าย ก็เริ่มจะเข้าใจบ้าง(ผ่านการตีความของผม) หนังดูไม่ง่ายแต่ก็ไม่ยาก ดูแล้วเอามาตีความสนุกดีครับ และด้วยความบังเอิญ ผมดันไปหยิบ 21grams หนังอีกเรื่องของผู้กำกับคนเดียวกันมาดูด้วย เรื่อง 21 เป็นงานเรื่องที่สองของเขาครับ ผมว่าดูเข้าใจยากกว่าแต่ก็เยี่ยมครับ เอาแค่ได้ดูงานแสดงของนักแสดงนำทั้งสามก็ต้องเอาไม้มาสอยเหมือนเดิมครับ เพราะมันสุดยอดครับท่าน
ตกเย็นผมตัดสินใจไปเดิน b2s ลาดพร้าว ก็กะว่าจะไปหาไอเดียในการออกแบบแผ่นพับนั่นแหละครับ หมดน้ำปั่นไป 2 แก้ว ก็ยังคิดไม่ออกอีกเหมือนเดิม ไม่มีอะไรพอจะมาเป็นแรงบันดาลใจได้เร้ย.. แต่ในระหว่างที่ลอยไปลอยมา ผมก็ลอยเข้าไปในร้านแพร่พิทฯ แวะแผงนิตยสารเช็คเรทติ้งนิตยสาร dFLY สักหน่อย เอ้าๆๆๆๆ นั่นๆๆ มีคนกำลังเปิดอ่านหนังสือเราอีกแล้ว ผมก็ไปยืนยิ้มแบบไม่รู้ตัวอยู่ข้างๆพี่เขาครับ เพราะนอกจากจะดีใจที่มีคนสนใจแล้ว กองนิตยสาร dFLY ที่สูงเสียดฟ้า (เว่อร์!) ก็ลดจำนวนลงเหลือประมาณ 10 เล่มเอง (เอ้าๆๆๆๆ ขายได้นะนั่น ทำเป็นเล่นไป) ตะลึงได้สักพักพี่เขาหันมามองหน้าแล้วรีบพลิกหน้านิตยสารที่มีรูปผมอยู่ แล้วหันมามองยิ้มๆ งงๆ ให้ มองแบบเหมือนไม่เข้าใจว่า เอ๊ะ! ไอ้นี่นิ ใครฟ่ะ ทำไมต้องมีรูปอยู่ในหนังสือ
ผมก็เขินๆ เลยเดินเลี่ยงๆ ไปคุยกับพนักงานขายของแพร่พิทฯ
"พี่ผมมาเช็คยอดนิตยสาร.. dFLY ขายเป็นไงบ้างครับ มาเมื่อวันเสาร์ยังเห็นเยอะกว่านี้"
"ก็ขายไปจนเหลือเท่าที่เห็นแหละครับคุณ"
"จริงหรือเปล่าครับพี่ อย่าหลอกกันนะ เอาไปเก็บไว้ในสต็อกบ้างหรือเปล่า"
"ไม่มีครับ เอาออกมาหมดแล้ว ตั้งอยู่ตรงนั้นแหละ"
"แอบเอาไปรองขาตู้กับข้าวที่บ้านบ้างหรือเปล่าพี่"
"อุ้ย! ไม่มีหรอกครับ (จะตลกไปไหน - คิดในใจ)"
ดีใจกลับออฟฟิศ เอ้อ.. หนังสือเราขายได้เว้ย แต่..ก็ต้องมาสลดครับเพราะยังคิดไม่ออกอยู่ดีว่าจะเอาไงกะแบบแผ่นพับที่ทำอยู่ เฮ้อ..
